Sytuacja psychologiczna i społeczna ludzi bezdzietnych

Samobójstwo to bodajże najbardziej tajemniczy, zaskakujący, niezrozumiały i tym samym tragiczny sposób rozstania się z życiem. Samo zjawisko towarzyszyło ludziom od tysiącleci. Czyli nie jest to nic nowego, jednak niezmiennie intryguje, przeraża, zasmuca. Jego istotną cechą jest to, że czyn taki jest podejmowany najczęściej świadomie, z zamiarem wyzwolenia się z sytuacji nie do rozwiązania. Samobójstwo traktuje się jako rodzaj zachowania autodestrukcyjnego i autoagresywnego, ponieważ jednostka kieruje ostatni zasób swojej energii życiowej na unicestwienie samego siebie, zamach na swoje życie. Gdy wszelkie próby poprawy sytuacji zawiodą, samobójstwo jawi się jako jedyne wyjście z trudnego, traumatyzującego położenia.

Badaniem czynów samobójczych zajmuje się wiele dyscyplin naukowych. Nauką, która łączy kilka dziedzin wiedzy poświęconych temu zagadnieniu jest suicydologia, dająca opis i wyjaśnienie wszechstronnych uwarunkowań samobójstwa, badając zależności między czynnikami tkwiącymi w zewnętrznym środowisku człowieka a jego możliwościami adaptacyjnymi (głównie ze stopniem radzenia sobie z trudnościami życiowymi). Badania przyczyn samobójstw koncentrują się na takich aspektach jak: życie rodzinne ( rozwody, związki małżeńskie, dzietność, praca kobiet itp.), sytuacja gospodarcza kraju ( bezrobocie, dochody, wskaźnik dobrobytu społecznego), procesy zachodzące w przestrzeni społecznej (jakość opieki zdrowotnej, alkoholizm, migracje), a także stosunek do religii. Samobójstwo, tak jak inne ludzkie zachowania zależy od wpływu środowiska społecznego, właściwości osobniczych jednostki a w szczególności od relacji zachodzącej między jednostką a społecznością, w której żyje. To co zachodzi w skali społecznej ma swoje konsekwencje w życiu jednostki. Społeczeństwo zdezorganizowane, oparte na patologicznych zasadach funkcjonowania poważnie ogranicza lub uniemożliwia ludziom dążenie do osiągania optymalnych warunków życia i rozwoju. W społeczeństwach zdezorganizowanych dochodzi stopniowo do zerwania lub osłabienia więzi międzyludzkich, rywalizacji, wzajemnej wrogości, egoizmu, dyskryminacji i innych negatywnych zjawisk. Nie każdy człowiek ma zdolność skutecznego działania w takich warunkach, radzenia sobie z różnorodnymi przeciwnościami. Często ze swoimi problemami toczy walkę w milczeniu i samotności.